เจ๋ง: ไอ้หนึ่ง เมื่อวานกูไปได้รองเท้าใหม่มาหว่ะ  แม่งโครตสวยเลย เห็นปุ๊ปชอบเลย ก็เลยสอยมาซะเลย  มึงดูสิสวยมั้ยวะ  แต่แม่ง...พอเอากลับมาลองใส่  ใส่ได้แป๊ปเดียว กัดตีนกูฉิบ...  ดูสิ เลือด...เลย

หนึ่ง: ไอ้เจ๋ง...มึงก็ไปหาคู่ใหม่ซิวะ  ไม่เห็นจะยาก

เจ๋ง: แต่กูชอบคู่นี้นี่หว่า เห็นปุ๊ปชอบปั๊ปเลย  สเป็กกูเลยนะเว้ย  งานก็เนียน  สีนี้เหลือคู่เดียวด้วย แต่เสียดายกัดตีน

หนึ่ง: ไอ้เจ๋ง รองเท้าคู่เนี้ย ไม่เหมาะกับมึงหรอก  มึงไปหาคู่ใหม่เถอะ  เชื่อกู...

เจ๋ง: ไอ้หนึ่ง มึงก็รู้ว่ากูหามาตั้งนานแล้ว กว่ากูจะหาคู่ถูกใจได้  ถ้าจะให้หาคู่ใหม่...คงอีกนานกว่าจะหาเจอ ไม่รู้ชาดนี้จะได้เจอหรือเปล่า  อีกอย่างกูก็ชอบคู่นี้มากด้วย

หนึ่ง: ไอ้เจ๋ง  กูเข้าใจว่ามึงชอบรองเท้าคู่นี้มาก แต่ถ้ามึงฝืนทนใช้คู่นี้ มึงก็เดินไปได้ไม่ไกลหรอก ก็คงได้รับบาดเจ็บ   ถ้ารองเท้าคู่นี้พูดได้ก็คงร้องไห้ตะโกนออกมาว่าเจ็บเหมือนมึงบ่นนี่แหระ

เจ๋ง: งั้นกูต้องตัดใจจากรองเท้าคู่นี้หรอวะ  กูชอบมากเลยนะโว้ย

หนึ่ง: ไอ้เจ๋ง มึงก็อย่าคิดแง่ลบซิวะ คิดแง่บวกซิวะ   ลองคิดดูนะ วันนึงถ้าเกิดมึงเจอรองเท้าคู่ใหม่ คู่ที่ใช่ คู่ที่เหมาะกับมึง พร้อมจะไปไหนก็ได้ ไปกับมึงทุกที่ พร้อมจะสบายและลำบากไปกับมึง มึงว่ามึงจะมีความสุขมั้ยวะ  ส่วนรองเท้าคู่นี้เกิดวันนึงเค้าเจอเจ้าของใหม่ที่เหมาะ ที่ใช่ และพร้อมจะลุยไปด้วยกัน  รองเท้าคู่นี้ก็คงจะมีความสุขเหมือนกันนั่นแหระ

เจ๋ง: เออ กูเข้าใจแหระ กูจะเปิดใจ ไม่ตัดใจ ให้รองเท้าคู่นี้กับใครซักคนที่พร้อมจะดูแล และใช้มันอย่างคุ้มค่าและมีความสุข  ส่วนกู...ก็จะหาคู่ที่ใช่ พร้อมจะไปไหนมาไหน ลุยกับกูไปทุกที่ อย่างมีความสุข.......ขอบใจเว้ย