ไม้ต้นเดียวกัน

ท่อนหนึ่ง กลายเป็นพุทธรูป
ท่อนหนึ่ง กลายเป็นไม้กระดาน

ไม้กระดานรู้สึกไม่พอใจ
"เราต่างก็เป็นไม้ที่มาจากต้นเดียวกัน
ทำไมคนอื่นๆถึงเหยียบฉันเพื่อขึ้นไปกราบเธอ?"

พุทธรูปบอกกับไม้กระดานว่า
"เพราะเธอถูกเลื่อยเพียงครั้งเดียว
แต่ฉันถูกแกะถูกกรีดเป็นพันเป็นหมื่นครั้ง!"
...
ชีวิตคนก็เช่นกัน
ทนได้กับการหล่อหลอม ชีวิตจึงเกิดคุณค่า
เมื่อใดก็ตามที่เธอเห็นความรุ่งเรืองของใครๆ
อย่าได้เกิดความอิจฉา
แต่จงถามตัวเธอเองว่า
เธออดทนและทุ่มเทมากกว่าใครคนนั้นแล้วหรือยัง(?)(?)(?)