เฮ้อ...แล้วก็ถึงคราวต้อง “เลือก” ระหว่างน้องนางขาวอวบทางขวามือหรือโฉมสะคราญหุ่นสเลนเดอร์ทางซ้ายมือ

มันเป็นภาวะที่ “ลำบากใจ”เป็นอย่างยิ่ง พอๆกับไปโชว์รูมรถแล้วต้องเลือกเอาสีใดสีหนึ่งก่อนจะวางเงินซื้อรถ

มองไปทางขวาเห็นความขาวอวบสุดระทึก ผมถึงกับต้องกระพริบตาถี่ๆ แล้วตวัดสายตาไล่จากบนลงล่างสลับล่างขึ้นมาด้านบนอีกที สุดท้ายก็ต้องยอมทำใจว่า “เรามิอาจคลาดจากนางได้เป็นแน่”

พอกำลังจะทำใจได้ ตาก็ตวัดมองไปทางซ้าย เห็นแม่นางหุ่นสเลนเดอร์เพรียวสุดเนี้ยบสวยสะพรั่งกำลังชะม้อยชม้ายชายตาให้อย่างวาบหวาม  ... “เอาละซิตู เชิญชวนซะอย่างนั้นท่าทางจะปล่อยนางไว้ตรงนี้ไม่ได้เหมือนกัน”

สภาวะกระอักกระอ่วนใจทำให้ผมต้องกลืนน้ำลายลงคอยากลำบากขึ้นไปอีก

“สนใจซ้าย หรือ ขวาดีล่ะคะ ตอนนี้มีให้เลือกแค่นี้ละค่ะ”เสียงใครคนหนึ่งเตือนสติผมอยู่  ตอนนั้นพอจะจับทิศทางได้ว่ามาจากเบื้องหลังของผม

กำลังชั่งใจนาทีสุดท้ายว่าจะเลือกนางไหนกันดีละเนี่ย  แม่เจ้าประคุณผู้ดูแลสถานที่ก็เร่งเร้าเสียเหลือเกิน

“ตัดสินใจยากใช่มั้ยคะ  ทางซ้ายก็เพรียวสวยน่ากิน ทางขวาก็อวบจนน่าจะจมฟัดซะแบบนั้น เป็นใครก็เลือกยากด้วยกันทั้งนั้นแหละค่ะ” ฟังเธอพูดเข้า  ยิ่งทำให้ผมสับสนเข้าอีก สมองยิ่งรีบตัดสินใจก็ยิ่งคิดไม่ออก

“ดูซิคะ สะโพกสวยแบบนั้น  อกก็ง้ามงาม ขาก็ตึงเนียนนุ่ม แล้วดูซิแต่ละนางให้ท่าแบบนั้นแล้ว คุณจะทำใจไม่กินได้นานขนาดไหนกัน”โปรโมเตอร์สาวคนเดิมย้ำอีกเพื่อให้ผมเลือกๆซ้ายหรือขวาไปเสียที

ว่าแล้ว เธอก็ตัดสินใจแทนผมในฐานที่เป็นเจ้าประจำกันมานาน

เธอจับสองสาวยัดเยียดมาให้ผมทั้งคู่แล้วบอกว่า ผมจะเป็นสุขมากๆหากเอาไปทั้งสองสาว

ผมได้แต่ยืนงงๆ... ก่อนจะรับสองสาวที่มาด้วยกันเป็นแพ็คคู่อยู่ในอุ้งมือของผม

“เฮ้อ...แม้เธอทั้งสองจะไม่ใช่ไก่ย่างห้าดาวยี่ห้อดังที่ไซส์เท่ากันเป๊ะ แต่เธอก็เป็นไก่บ้านตัวหนึ่งอวบตัวหนึ่งเท่พอดีคำให้ผมจนได้” ได้ยินเสียงตัวเองพูดดังๆในสมอง

คืนนี้ผมคงมีความสุขกับสองสาว เอ๊ย สองไก่ย่าง ที่ถ่างขาอ้าอยู่บนไม้ปิ้งไก่  เวลาที่ราดน้ำจิ้มแจ่วแล้วกัดกินเนื้อของพวกหล่อนนั้นมันคงจะอร่อยจมเขี้ยวดีจริงๆ  

บางทีถึงกับลืมข้าวเหนียวร้อนๆไปเหมือนกัน

โอ้ว่าแม่นางซ้าย-ขวาผู้มากับความอิ่มท้อง...

รักนะต๊ะเอง

Pete@(hand)somewhere